چه انتظار عظیمی نشسته در دل ما

همیشه منتظریم و کسی نمی آید

                             صفای گمشده آیا ...

                                              بر این زمین تهی باز می گردد؟

... اما

من شکوفایی گل های امیدم را در رؤیا می بینم

و ندایی که به من می گوید

                          گرچه شب تاریک است

                                                دل قوی دار ...

                                                                    سحر نزدیک است !       

                                                                                                                       حمید مصدق

ای کاش شب تاریک و سرد و وحشتناک زندگی من هم سحر میشد !

سلام بر تو اي حسين ...

                           و بر ارواحي كه به آستانه تو وارد شدند...

بر تو باد از جانب من سلام خدا

                                        تا زماني كه باقيم و شب و روز باقيست.

عقده هاي صداي به سكوت نشسته را از پژواك گام هايم در كوچه بن بست زندگي مي شنوم كه مي گويد :دوباره پروازي دگر بايد از اعماق شكسته گذشته تا لحظه پيوند فردا . اما ديگر اراده ام را تحمل حمل اين پيكر نا اميد نيست ، ديگر اشكي نمانده براي گريستن ماتم فردا ، به جاي نمانده سايه سروي براي پشت شكسته ، دست هاي تهي شاهد تكرار حكم نابودي اميد فرداست . اي دل سر بهر چه مي كوبي به ديوار فلك ؟ اين تكاپوي بيهوده از براي چيست ؟

... در پي روزني بهر اميدم ، تشنه غريق طلاطم امواج ، سرسپردن بيگانه از خويش ، مدفون در خاك معرفت ،پرواز در اوج آسمان طريقت . و آنجا بزمي در انتظار است مرا ، چشمي نگران است مرا ، سايه ها را گريزي بايد از كوبه گام ها، نفس ها را رهايي بايد از نفس ها.

رهايي همه فرياد تو باشد اي سكوت ، سفري بايد به همت دستي ، فصلي بايد تا رسيدن به وصلي . گفتم و گفتي و گفت كه بگو يا علي . بار دگر مي گويم از تو مدد يا علي.

                                                                                  "جامي پر از هيچ"

سكوت فرياد تنهايي است ، سكوت جدالي است بين يأس و اميد ، سكوت تفسير حماقت بيان است و شايد الفباي پرواز ،پرواز با دو بال شكسته تا انتهاي منظر نگاه به آسمان نشسته .از وسعت ابرها تماشاي سراب خاطرات چه تلخ است . در آنجا كه لاله اي شكسته بود در كنار جويبار اشك و با ترانه هق هق آرزو ها را به خاك مي سپرد . اين شب زده از نفس افتاد .هنوز از زخم هاي فلاخن حقارتش بوي خون مي آمد ،بر دست هاي مرتعشش درد غربت به تاول نشسته بود اما گونه هاي سردش در انتظار نوازشي مهربان مغرورانه،بر اشكهايش بوسه مي  زد و او مي دانست كه روزي خواهد شكست  محبس تنگ سكوت... .

آن روز كه همه  در عطش جرعه اي از شراب عشق بي تابند ، آن روز كه دست ها ، قلب ها را به هم مي فشارند به جاي دندان نفرت آن زمان كه زبانها غزل عشق را مي سرايند ،آري ... آن روز خواهد شكست محبس تنگ سكوت بغض من...

تا كي به تمنّاي وصال تو   يگانه      اشكم شود از هر مژه  چون   سيل   روانه

خواهد بسر آيد شب هجران تو يا نه ؟     اي تير  غمت را دل  عشّاق  نشانه!

                            جمعي به تو مشغول و تو غايب ز ميانه

رفتم به در صومعه­­^ء عابد  و زاهد     ديدم  همه را پيش رخت ،  راكع و   ساجد

در ميكده رهبانم و در صومعه زاهد   گه  معتكف ديرم و گه ساكن مسجد

                            يعني كه تو را مي طلبم خانه به  خانه

هر در كه زنم صاحب آن خانه تويي تو !     هر جا كه  روم ،پرتو كاشانه  تويي  ،تو!

در ميكده و دير كه جانانه تويي تو     مقصود من از كعبه و بتخانه تويي تو!

                             مقصود تويي ، كعبه و بتخانه بهانه       "شیخ بهائی"

خدای بزرگم توکل به خودت ...

دگرگوني

انتظار

معنايي بي معنا

تغييري بي انجام

تغيير به معناي وجود                 و معنا در انتظار دگرگوني

انسان معناي دگرگوني خاک بود

                                                   و خاک در انتظار دگرگوني انسان

انسان در انتظار دمي                      ناگاه شد "انسان"

انسان تغير يافت به "انسان"

                                           - خاک به سجده افتاد-

خاک متغير بود

زمين متغير

آسمان متغير

زمين هر لحظه يک رنگ

هر ثانيه با يک نوا

چشم فکر هر آينه رنگي

دم دگرگون شد

ذرات متغير

                    و تو گريزان از آن

همه در پي آن               و تو در پي همه به دور از آن

در درياي وحشت ها و اضطرابها

در تندي تغييرات و معناها

به دنبال اسيري و راحتي

                                         تن به تغيير ها نمي دهي

هر آن يک رنگ 

                     اما آنچه دگرگون شد يکرنگ بود

هر لحظه يک صدا

                     اما آنکه تغيير ديد يکصدا بود

جمله تغيير يافته ي يک معنا

و تغيير در انتظار معنايي نو

                                         حالي که معنا لامتغير بود

                                          و انتظار بي معنا

"انسان" تغيير يافته ي انتظاري بي معنا

                                                                   «در انتظار معنا

                                                                     دگرگون باش»

                                     خداحافظ

در پشت چار چرخه ی فرسو ده ا ی، کسی

 خطی نوشته بود:

« من گشته ام نبود!

           تو دیگر نگرد،

                            نیست!»

این آیه ی ملال

در من هزار مرتبه تکرار گشت و گشت

چشمم برای این همه سرگشتگی گریست.

چون دوست در برابر خود می نشاندمش

تا عرصه ی بگوی و مگو می کشاندمش:

- در جستجوی آب حیاتی؟

در بیکران این ظلمات آیا؟

در آرزوی رحم؟ عدالت؟

دنبال عشق؟

                    دوست؟.........

ما نیز گشته ایم

« و آن شیخ نیز با چراغ همی گشت....»

آیا تو نیز،- چون او- « انسانت آرزوست؟»

گر خسته ای بمان و اگر خواستی بدان:

ما را تمام لذت هستی به جست و جوست.

پویندگی تمامی معنای زندگی ست.

هرگز

          « نگرد نیست»

        سزاوار مرد نسیت.......

                                             فریدون مشیری

آيا ما خود پديدآورندگان شرايط خويش هستيم يا برآمده از آنيم؟مرز هاي اختيارمان كجاست؟

و دست هايمان در كدامين وادي از نيرو عاري مي شود ؟ دست يافتن به هدف ها و خواسته ها

تابع چه چيز يا چه چيز هايي است؟ و فيلم راز براي پاسخ به اين سؤالها ساخته شده است .

در اين فيلم سخن از اين است كه ما همچون آهن ربا قادر به جذب خواسته ها و هدف هايمان

در زندگي هستيم.به شرط آنكه روي چيزهايي كه مي خواهيم تمركز كنيم ، نه آن چيز هايي

 كه نمي خواهيم  يا از آنها مي ترسيم و بعد افكار و احساساتمان را هم سو با آن قرار دهيم

؛ جهان هستي به خواست ما پاسخ مثبت مي دهد .كل قواعد بازي همين است و بس.

مروري بر فيلم راز:

1- قانون جاذبه و تلاش معكوس

ما قادريم هر آنچه مي خواهيم انتخاب كنيم . مهم نيست كوچك باشد يا بزرگ .نيروي شعورمند الهي يا كاينات ما را در رسيدن به خواسته هايمان ياري مي كند . ما قادريم روابط اجتماعي مان را بهبود بخشيم . ما مي توانيم بر دردهاي روحي و جسمي مان فائق آييم . ما مي توانيم موقعيت خوب شغلي داشته باشيم .و... .تمامي نيرو و قدرتي كه براي تغيير در خود مي بينيم هديه اي از جانب پروردگار است . اين بازتاب روح خداگونه اي است كه تمامي اديان و مكاتب الهي به آن توجه كرده اند.ما از خدا هستيم و روح او در ما جاري است.

سلام .من دوباره اومدم.آخه هم دلم تنگ شد،هم عجيب دلم گرفته.  اما قول ميدم به شما منتقل نكنم.

به راستي انسان كيه ؟ چرا گاهي انقدر خوشحاليم كه انگار داريم توي آسمونها سير ميكنيم و گاهي ... انقدر دلتنگ ... كجا بايد دنبال خدا گشت ،تا كجا بايد رفت تا به خدا رسيد و آن مقصد نهايي ؟!

خب بگذريم .امروز ميخوام چند تا مطلب هدفمند بذارم.از اينكه برام نظر مي ذاريد و دلگرمم مي كنيد هم خيلي خيلي ممنون .راستي نظرتون در مورد قالبم چيه؟به قول عزيزي كه ميگه : آبي رنگ آرامشه و آدم رو ياد خدا ميندازه!قول ميدم ديگه عوضش نكنم.

اولي تقديم به تمام خواننده هاي خوب وبلاگم:

شعرزيبايي از سهراب سپهري:

مانده تا برف زمين آب شود.
مانده تا بسته شود اين همه نيلوفر وارونه ي چتر .
ناتمام است درخت
زير برف است تمناي شنا كردن كاغذ در باد
و فروغ ‌تـَر ِ چشم حشرات
و طلوع سر غوك از افق درك حيات.

مانده تا سيني ما پر شود از صحبت سنبوسه و عيد.
در هوايي كه نه افزايش يك ساقه طنيني دارد
و نه آواز پري مي‌رسد از روزن منظومه ي برف

تشنه ي زمزمه‌ام.

مانده تا مرغ سرچينه ي هذياني اسفند صدا بردارد.
پس چه بايد بكنم
من كه در لخت ترين موسم بي چهچه سال
تشنه ي زمزمه‌ام؟

بهتر آن است كه برخيزم
رنگ را بردارم
روي تنهايي خود، نقشه ي مرغي بكشم.

مطلب بعدي رو هم از مجله موفقيت خوندم و فكر كنم خيلي مهم باشه:

مولانا شعري داره كه تعبير آزادش اينه :

قصه اي طنز آلود كه دزدي صداي ضربه هاي كلنگش به ديوار مغازه رو همانند نغمه سازي مي داند كه صدايش صبح فردا شنيده خواهد شد !

اما در لايه هاي دروني داستان ، اسراري نهفته كه شنيدن و درك آن ها تازگي هاي غير قابل وصفي به روح انسان مي بخشد . حضرت مولانا در قالب اين تمثيل از سارقان بزرگ و بي نشاني به نام انديشه صحبت مي كند و انديشه هاي بد را به دزداني شب رو تشبيه مي كند كه پاكي هاي فكري و دارايي هاي ارزشمند وجود آدمي را آرام آرام به يغما مي برند ، به گونه اي كه صاحب اموال غارت شده ، نه امروز بلكه در فرداهاي زندگي متوجه اين سرقت بزرگ خواهد شد . در حالي كه ديگر هيچ كاري جز حسرت و تآسف از دستش ساخته نيست !                                                                                                          

در واقع حضرت مولانا مي خواهد بگويد : اي انسان ، افكاري كه امروز به ذهن تو خطور مي كند ، سازنده حالات و اعمال تو در فرداهاي زندگي ات خواهد بود !

پس ساز تويي!

نوازنده تويي!

نغمه هم تويي!

چنان چه هم اينك ، هيچ آواز دلنشيني از تو به گوش نمي رسد مقصر تويي!هيچ انسان ديگري حتي سرنوشت هم ، در بد آهنگي يا خوش آهنگي نغمه هاي زندگي ات نقشي ندارد !جايگاهي كه اكنون در آن قرار گرفته اي ، شرايطي كه امروز گرفتارش هستي ، همه و همه محصولي مستقيم از انديشه هاي ديروز تو هستند !                                                                                                                          

روشنايي يا ظلمت ،

بيراهه يا مقصد،

فقر يا ثروت ،..

راهي است كه خودت طي كرده اي ! افكار شادي بخش ، بال هاي پرواز انسانند ، به همين دليل است كه كودكان تا اين اندازه خوش نوا ، سعاتمند و سبك بالند ! توالي انديشه هاي خوب ، زيبا و شادي بخش ، بي هيچ ترديدي نقشه گنج تو هستند . در حالي كه تداوم انديشه هاي بد ، بيراهه هايي هستند كه ناگزير جز به ناكامي ، حسرت و كسالت ختم نخواهد شد .

همواره به خاطر بسپار:

همچنان كه آب ها

به سمت گودال ها سرازير مي شوند

عشق ، زيبايي و حقيقت نيز

به سمت شادي ها در حركنتد !

اين قانون طبيعت است.

حتي يك نمونه بر خلاف آنرا نمي توان شاهد بود، اين نكته آشكار تر از روز است كه : گودال ها نيازي به جستجوي آب ندارند ! بلكه ماهيت آب به گونه ايست كه جز به سمت آ نها جاري نمي شود . رابطه ثروت ،عشق ، سعادت و حقيقت نيز با انديشه هاي شاد همين گونه است .تعجب مي كنيد اگر بدانيد با تمام علاقه اي كه ما به خوشبختي و ثروت داريم و هر لحظه تشنه تر از پيش به انتظارش نشسته ايم ، خودمان با انديشه هاي خود ، بزرگترين موانع را براي سرازير شدن عشق و ثروت و رويارويي با حقيقت دست و پا مي كنيم !!!                                                                                                                         

بسياري از انديشه هاي ما در تمام طول عمرمان ،بي آنكه خود نيز بدانيم همانند تلي از خاك ، آبگير هاي درونمان را پر مي كنند !

 پس به ياد داشته باش كه:

انديشه هاي بد

بر خلاف راهزنان ديگر

قصدشان برداشتن چيزي نيست !

بلكه مي آيند تا به ظاهر ،

هدايايي نيز تقديم كنند !!!

آنها هميشه با دستاني پر

به سراغ خلوتگاه ما مي آيند !

 زيرا آنچه در وجود انسان ارزشمند و قابل سرقت است تنها فضاي خالي درون اوست

فضاي خالي ايكه هم چون گودالي عميق

باران عشق را به سمت خود جذب مي كند !

انديشه هاي بد

به سراغ سكوت ما مي آيند سكوتي كه از طريق آن مي توانيم

آواز خداوند را بشنويم .

زماني كه درون تو پر از غوغا باشد

صداي خداوند شنيده نمي شود

طبيعت خالي از غوغاست

به همين دليل تا اين اندازه زيبا

غني و سعاتمند است !

و حضور خداوند را در خود منعكس مي سازد .

انديشه هاي بد سارقان اين سكوتند

چرا كه غير از اين فضاي تهي

و خالياي درون

انسان چيزي براي از دست دادن ندارد !  

و  حالا ميخوام از روشنفكر و انديشمند بزرگ ايراني_ كه همواره به روح پاكش درود مي فرستم و معتقدم كه هر چند در ميان ما نيست اما انديشه ها و فكرش تا ابد زنده خواهد ماند_ استاد شريعتي يادي كنم و اين نيايش زيبا از ايشون رو كه هر بار مي خونم تازگي خاصي داره ، با تمام وجود تقديم شما كنم ،اميدوارم روزي خداوند اين خصوصيات زيبا رو به همه ما عطا كنه! آمين                                    

خدايا به من زيستني عطا كن كه در لحظه مرگ بر بي ثمري لحظه ايكه براي زيستن گذشته است حسرت نخورم و بر بيهودگيش سوگوار نباشم بگذار آنرا من خود انتخاب كنم اما آنچنان كه تو دوست ميداري خدايا چگونه زيستن را تو به من بياموز ، چگونه مردن را خود خواهم آموخت .خدايا رحمتي كن تا ايمان نام و نان برايم نياورد .قوتم بخش تا نانم و حتي نامم را در خطر ايمانم افكنم تا از آنها باشم كه پول دنيا مي گيرند و براي دين كار مي كنند نه از آنها كه پول دين مي گيرند و براي دنيا كار مي كنند . اي خدا مي دانم كه براي عشق زيستن و زيبايي و خير مطلق بودن چگونه آدمي را به مطلق مي برد. اخلاص در يكتايي ، يكتايي در بودن و يك تويي در عشق !                                                                                         

خدايا به هر كه دوست مي داري بياموز كه عشق از زندگي كردن بهتر است و به هر كه دوست تر ميداري بياموز دوست داشتن از عشق برتر!                                                                                           

خدايا مرا به ابتذال آرامش و خوشبختي مكشان.اضطراب هاي بزرگ،غم هاي ارجمند و حيرت هاي عظيم را به روحم عطا كن. لذت ها را به بندگان حقيرت بخش و درد هاي عزيز را بر جانم ريز .                             

خدايا به من توفيق تلاش در شكست ، صبر در نااميدي ، رفتن بي همراه ، جهاد بي سلاح ،كار بي پاداش، فداكاري در سكوت ، دين بي دنيا ، مذهب بي عوام، عظمت بي نام ، خدمت بي نان ، ايمان بي ريا ، عشق بي هوس ،تنهايي در انبوه جمعيت و دوست داشتن بي آنكه دوست بداند عنايت فرما...!           

   و مهمتر از همه :موج مثبت ها(اميدوارم ايندفعه تمام وجودتون رو در بر بگيره)  

_كساني كه با افكار خوب و عالي دمسازند ، هرگز تنها نيستند. "سيدني"

_جز به خدا به كسي متكي مشو و به غير خدا به كسي اميدوار مباش ."اما حسن(ع)"

_در عشق ورزيدن و آشپزي كردن يك اصل مشترك اساسي وجود دارد : حتي يك لحظه از آن غافل نشو!

_فكر وعقل دو درياي عظيمند، مرواريدشان حكمت و فرزانگي است."حضرت علي‌(ع)"

_ارزش هر كس به قدر همت اوست ."امام علي (ع)"

_افرادي موفقند كه آمادگي پذيرش تغيير و انعطاف را داشته باشند ."رابينز"

_خداوند به دست هاي پاك مي نگرد ، نه به دستهاي پر."ضرب المثل لاتين"

_خداي تعالي گشاده رويي و آسان گيري را دوست دارد."حضرت محمد(ص)"

_كامل ترين سرمايه ادب است."امام حسن(ع)"

_متانت زاده اميد است و اميد پرورده اعتماد به نفس."ايرانشهر"

_جايي در پشت ذهنت به خاطر بسپار كه اثر انگشت خدا بر همه چيز است .

_زندگي يك كتاب پر ماجراست هيچ وقت آنرا به خاطر يك ورقش دور نمي اندازم.      

                                                                                               منبع: مجله موفقيت

ديگه براي امروز فكر كنم كافي باشه ! نه ؟! موفق باشيد. در پناه حق.

خدايا ...

خدايا قدرتم را دو چندان كن

نه در بازوانم

بلكه قلبم را قدرتي بخش

تا ناملايمات زندگي را آسانتر تحمل كنم

تا بدانم عشق چيست ...؟

... بهاي آن چيست ...

... چگونه عشق بورزم...  ؟!

خدايا قدرتم را فزوني بخش

نه چشمهايم و نه زبانم...

بلكه فكر و انديشه ام را

تا بدانم كيستم و چيستم

تا از دوش ناتواني باري را برگيرم

تا دست سردي را گرمي بخشم

تا دردمندي را آسوده سازم

خدايا قدرتم را افزون كن ...

نه در گستاخي ...

بلكه روحم را

تا بدانم انسانيت چيست ... كجاست ...!

تا بدانم كوتاه ترين راه براي انسان شدن و انسان ماندن چيست ...!

كمكم كن ...

                    دستم را بگير تا پرواز كنم ...!!!

                              در حسرت سفري تا ...

مي خواهم سوار بر لطافت آسمانها تا مرز تنهايي ستارگان سفر كنم و مشتي از نور اميد

 را براي قلب شكسته ام به ارمغان آورده و رنگ عشق زنم بر خلوت محزونش !

من فرياد خواهم كرد اگر روزي بشكند بغض صدايم ، سفري خواهم داشت اگر مهر سكوت

بر لب زند قصه گوي شبهاي من و چقدر شيرين است سفري از من تا انتهاي آيينه.

                           

                           در جستجوي من

اي خشت هاي خانه من چرا اينگونه خصمانه مرا مي نگريد ، تو اي كاهگل اتاقك  تنهاي من ، تو  بگو   كه من و تو از يك تباريم ، خاك با خاك فخر و تمسخر نمي كند . مي دانم  كه  پولك هاي  درخشان   كاه   در   وجودت غرور استواريت را زنده نگه مي دارد ، تو اي  خشت مي دانم  كه از  تركيب  آب و   كاه   و    خاك  چنين  سخت گشته اي ، اما خاك خام من نيز با  آميزشي مبهم  از آنچه   دقيقا   نمي  دانم  به   صورت انسان  جلوه  نموده ، آنچه از وجود خويش مي دانم تنها عشق و ايمان و نفس و آمال و شهوت و وحشت است . عمري به تصور مريدي عشق از مرز روز ها گذشتم غافل از آنكه افسار به دست نفس سپردم!!!

آه ، نفرين بر تو اي نفس كه نمي دانم از جان پاك من چه مي خواهي ؟ دور شو ، از من فاصله بگير .

گمان برده اي چون سرشتم از خاك است تن به ذلت مي دهم ؟ سخت در اشتباهي اي نفس ، زيرا كه من در زير قباي خاكي خود گنجي بي انتها دارم كه اگر مجالي بيابد ريشه ات را مي سوزاند .ولي اي نفس اكنون لحظه اي امانم ده ، زيرا كه فراموش كرده ام او در كجاي وجود من است ،در اين گوشه خلوت اتاق مستأصل به دنبالش مي گردم . خاطرم هست آن روز كه بر خاك سلام ودرود فرستادم بسيار پريشان شد و از آن پس كمتر به سراغم آمد. در اين تنهايي دهشت بار من و اتاق ، با شما مي گويم شما اي دست هاي من او را آتش زديد در داغ سرخ ظلمي كه بر سينه مظلوم نهاديد  ،‌شما اي پاهاي من ،او را لگد مال كرديد در جاده هاي تباهي . اي دل با تو مي گويم كه در وجودم آرام و موذيانه مي تپي . آري ، تو با هر تپشت سهم او را از وجودت جدا كردي . اما شما اي چشم هاي من ، به صداقت وسعت نگاهتان سوگند كه او را بيابيد زيرا كه نفس در كمين است . نفرين بر تو باد اي خشت .چشم از تحقير باز دار زيرا كه روزي در شاهراه حيات من در كوچه پس كوچه هاي رگهاي سر دم شوري بود كه اگر زبانه مي كشيد عالمي را در آتشش به خاكستر مي نشاند  ، ولي افسوس كه مي دانم اكنون لاشه ام بوي تعفن مي دهد وليكن اين كودك يتيم را هنوز هم اميدي هست بر نوازش نسيم مهربان ايمان .پس اي اشك ها بجوشيد از چشمه ندامت تا كه بشويد غبار چشم ها را شايد كه بازيابد اين در غلطان، مقام خويش را . تا بيابد حلقه اصل خويش را ، چنگ زند زنجير وصل ايزدي را .                                              «جامي پر از هيچ»        

سلام.با عرض تسليت به مناسبت ايام شهادت مولاي متقيان و همچنين گراميداشت ليالي پر بركت قدر . اومدم بگم تو این شبایی که خدا با بنده های خوبش عشق بازی می کنه اگه شما هم رفتین اون بالاها منو دعا کنید .خیلی ... من يه گمشده دارم دعام كنيد گمشده ام را پيدا كنم .اگه پيداش كنم ديگه همه چي دارم.ولی الان انگار هیچی ندارم .مي دونم كه خيلي به من نزديكه ولي افسوس كه من انگار پرده اي  جلوي چشمامو گرفته و نمي بينمش.خيلي نياز به دعا دارم .انشاءالله همه شما به حاجاتتون برسيد .                                                                                                                     

 تو مي داني و همه مي دانندكه زندگي از تحميل لبخندي بر لبان  من ، از آوردن برق اميدي در

 نگاه من ، از بر انگيختن موج شعفي در دل من  عاجز است .

  تو مي داني و همه مي دانند كه شكنجه ديدن به خاطر تو، زنداني كشيدن  به خاطر تو ،   رنج بردن به

 پاي تو تنها لذت  بزرگ زندگي من است از شادي توست كه من در دلم مي خندم ،از اميد رهايي توست

 كه برق اميد در چشمان خسته ام مي درخشد و از خوشبختي توست كه هواي پاك سعادت را در ريه

 هايم احساس مي كنم . نمي توانم خوب حرف بزنم ، نيروي شگفتي را كه در زير اين كلمات ساده و

 جمله هاي ضعيف و افتاده پنهان كرده ام ، درياب ! درياب!.............

 من تورا دوست دارم ، همه ي زندگيم و همه روز ها و شب هاي زندگيم ، هر لحظه از زندگيم بر اين

 دوستي شهادت مي دهند ، شاهد بوده اند ، شاهد هستند .

 آزادي تو مذهب من است ، خوشبختي  تو عشق من است ،آينده تو تنها  آرزوي من است .

                   كسي كه هيچ گاه از خواندن قطعه هايش سير نمي شوم"دكتر علي شريعتي"

 سلام . من قبول نشدم .حالا یک ساله دیگه باید با علافی بگذرونم . ولی خیلی ... جا خوردم .حالم

گرفته شد .  باشه خدا جون شکرت . به قول نگار هرچی خیره همون میشه .خدایا شکرت ...